Kindermishandeling is wereldwijd een groot probleem dat de levens van vele kinderen beïnvloedt. In de afgelopen jaren zijn veel interventies ontwikkeld om kinderen te beschermen tegen kindermishandeling, maar de effecten van deze interventies zijn over het algemeen klein. Dit gebrek aan effectiviteit kan mogelijk verklaard worden door de manier waarop kinderen en hun gezinnen in de praktijk verwezen worden naar interventies. De keuze voor een interventie is vaak niet gebaseerd op een betrouwbare en valide taxatie, waardoor deze onvoldoende aansluit bij de problematiek van het gezin en er niet of slechts in geringe mate sprake is van effectiviteit.